خواجه نصير الدين الطوسي

167

اخلاق محتشمى ( فارسى )

ترجمه : مبادا كه قصد تو در دنياى فانى باشد ! تا مال خود به كسى دهى كه مال‌دار بود ، و از كسى باز دارى كه درويش بود ، و آنگاه دين به دنيا بفروخته باشى . من كلام الحكماء و الدّعاة ( 27 ) رحم اللّه اقواما كانت الدّنيا عندهم وديعة ، قادوها الى من ائتمنهم « 1 » عليها ، ثمّ راحوا خفافا ! ترجمه : خدا بر آنان رحمت كناد كه دنيا بنزديك ايشان وديعتى بود ، تا به صاحبش سپارند ، و سبكبار بروند ! ( 28 ) من نافسك « 2 » فى دينك ، فنافسه ! و من نافسك « 2 » فى دنياك ، فالقها فى نحره « 3 » ! ترجمه : هر كه در دين با تو رغبت كند ، با او منافست كن ؛ و اگر در دنيا منافست كند ، دنيا با او افكن ! ( 29 ) لو كانت الدّنيا من ذهب يفنى ، و الآخرة من خزف يبقى ، لكان « 4 » ينبغى لنا ان نختار خزفا يبقى على ذهب يفنى ؛ فكيف و هذه مع انّها اخسّ من خزف تفنى ، و تلك مع انّها اشرف من ذهب تبقى . ترجمه : اگر دنيا از زر بودى و فانى خواستى شد ، و آخرت از سفال بودى و باقى خواست ماند ، بايستى كه ما سفال باقى بر زر فانى اختيار كرديمى ؛

--> ( 1 ) - اصل : ائمنهم . ( 2 ) - اصل : نافثك . ( 3 ) - در مجموعهء ورام ص 78 آمده : و كان يقول : اذا رايت رجلا ينافسك فى الدنيا فنافسه فى الآخرة . ( 4 ) - اصل : لكانا .